مراسم تشییع «آقای شهید ایران» در مشهد را باید یکی ازگسترده‌ترین ، پیچیده‌ترین و در عین حال برجسته ترین صحنه‌های «ارتباطات انسانی» در «تاریخ اجتماعی ایران» دانست؛ صحنه‌هایی که در آن تمامی عناصر ارتباطی در سطحی چندلایه، هم‌زمان و درهم‌تنیده فعال گردیدند تا تجربه‌ای مشترک از سوگواری، هویت، هیجان ، معنا و کنش جمعی را پدید آوردند.